خود روزى داد ! و براى نشان دادن جبروت او را ميرانيد ! و براى دادن ثواب و عقاب او را زنده گردانيد ، فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ با بركت است خداى بهترين آفريننده سورهء - 87 - الاعلى - 19 - آيه - مكى - جزو 30 تفسير لفظى [ آيات 1 الى آخر ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ بنام خداوند بخشندهء مهربان . 1 - سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى . نام خداى برتر و بالاتر خود را به پاكى و بىعيبى بستاى . - * - 2 - الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى . آن خدائى كه آفريد و همه را درخور و هموار آفريد - * - 3 - وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى و خدائى كه براى آفريده خود در آفرينش اندازه قرار داد و آن راه كه خواست بر او آراست - * - 4 - وَ الَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعى . و خدائى كه از زمين چراگاه پرگياه بيرون آورد - * - 5 - فَجَعَلَهُ غُثاءً أَحْوى . آخر آن گياه‌ها را كاه سياه كرد - * - 6 - سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى . آرى ، ( اى محمد ) ما قرآن را بر دل تو مىخوانيم پس تو فراموش مكن - * - 7 - إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ ما يَخْفى . مگر آنچه خدا خواهد ( آسان دادن و سبك بار كردن تو را ) كه او مىداند آنچه آشكار و آنچه پنهان است - * - 8 - وَ نُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرى . و بر تو راه راستى و رستگى آسان مىكنيم - * - 9 - فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرى . پس پند ده و ياد ده كه پند دادن و ياد دادن سود دارد - * - 10 - سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشى . كسى پند گيرد و يادگار پذيرد كه از خدا ترسد - * - 11 - وَ يَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى . از پذيرفتن پند بدبخت‌ترين كس دورى مىكند - ! - * - 12 - الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرى . آن بدبختى كه به آتش بزرگ مىسوزد - * - 13 - ثُمَّ لا يَمُوتُ فِيها وَ لا يَحْيى . پس آنگاه نمىميرد كه رهد و نه چنان زيد كه خواهد ! - * - 14 - قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى . پاك و رستگار شد آنكه از مال خود چيزى به بىنوائى داد - * - 15 - وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى . و نام خداى خويش را به پاكى برد ، پس به آن نام نماز گزارد - * - 16 - بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا . نه چنين مكنيد ( اى مردم ) كه زندگى دنيا را بر زندگى آن جهان برمىگزينيد ! - * - 17 - وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقى . درحالىكه جهان ديگر بهتر است و باقىتر ! - * - 18 - إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى . اين سخنان و اين پيغام در كتابهاى پيش است - * - 19 - صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى . يعنى در صحيفه‌هاى ابراهيم و موسى « 1 » . تفسير ادبى و عرفانى سوره 87 آيه 0 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . بنام او كه در ازل پيش از وجود كائنات ، خود او بود ، تنهاى بىقلّت ، داناى بىعلّت ، تواناى بىحيلت ، باقى به بقاء خويش ، متعالى به صفات خويش ، متكبّر به كبريائى خويش ، قدّوس به صمديّت خويش ، موجود به ذات احدى ، موصوف به صفات سرمدى ؛ پاك از عيب ، دور از وهم ، بيرون از قياس ، يگانه و يكتا در نام و نشان ، آفريدگار جهان و جهانيان ؛ خلق را بيافريد چنان كه خود خواست تا هستى وى را بدانند و خداوندى وى بشناسند و از صنع او بر كمال قدرت او دليل گيرند .

--> ( 1 ) - پيغمبر در پاسخ ابا ذر كه از شمار صحيفه‌ها پرسيد ؟ فرمود : خداوند ده صحيفه به آدم و 50 صحيفه به شيث و 30 صحيفه به ادريس و ده صحيفه به ابراهيم داد ! پس از آن زبور و تورات و انجيل و قرآن فرستاد .